ทำไมลืมแฟนเก่าไม่ได้สักที วิธีอยู่กับความเจ็บโดยไม่ต้องลืม

หลายคนพยายามลืมแฟนเก่าแล้วยิ่งลืมยิ่งจำได้ชัดขึ้น จนเริ่มสงสัยว่าตัวเองมีปัญหาอะไรหรือเปล่า ความจริงแล้วปัญหาอาจไม่ได้อยู่ที่ความจำเลย

ประเด็นที่ต้องแยกให้ออกคือ เราเจ็บเพราะเราจำได้ หรือเราเจ็บเพราะเรายังรู้สึกกับสิ่งที่จำอยู่ สองอย่างนี้ไม่เหมือนกัน และเป็นจุดที่คนส่วนใหญ่สับสน

ทำไมยิ่งพยายามลืมแฟนเก่า ยิ่งจำได้

การพยายามลืมคือการตีกรอบให้ตัวเองทำในสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ เพราะสมองของคนเรายิ่งพยายามมากเท่าไหร่ก็ยิ่งโฟกัสกับเรื่องนั้นมากเท่านั้น

พอเกิดคำถามว่าทำไมยังไม่ลืมสักที สมองจะเริ่มดึงรายละเอียดทั้งหมดออกมา ทั้งวันแรกที่เจอกัน ร้านอาหารที่ไปกินด้วยกัน รถเมล์ที่เคยนั่ง วันที่แยกกัน แล้วความเจ็บก็กลับมาทั้งหมด

นักจิตวิทยาในคลิปเล่าว่า วันแรกที่เจอกัน สั่งข้าวมันไก่ อีกคนสั่งข้าวหมูแดง รายละเอียดเล็กๆ แบบนี้เองที่ผุดขึ้นมาได้ทันทีที่เราพยายามจะลืม

อะไรที่เราอยากจำก็ดันไปลืม อะไรที่เราอยากลืมก็ดันไปจำ

ความทรงจำหายไปจริงไหมเวลาที่เราลืมใครสักคน

มนุษย์เราไม่ได้ลืมอะไรจริงๆ ความทรงจำแค่ถูกเก็บไว้ในส่วนที่ลึกที่สุดของจิตใจ หรือถูกเก็บไว้ในลิ้นชักที่เหมาะสมของมันเท่านั้นเอง

ความเจ็บปวดไม่ได้อยู่ที่เนื้อหาของความทรงจำ เพราะฉะนั้นถ้ายังจำเขาได้ชัดเจนก็ไม่ใช่เรื่องแปลก ประเด็นอยู่ที่ว่าทำไมยังเจ็บอยู่ต่างหาก

มีคนเล่าไว้ว่า เคยเจอความรักที่ผ่านมา 10 ปีแล้ว ยังจำได้อยู่แต่ไม่รู้สึกเจ็บอะไรแล้ว นั่นคือความทรงจำที่ยังอยู่ แต่ความรู้สึกเปลี่ยนไป

ทำไมเลิกกันด้วยดีแล้วยังรู้สึกโหยหาคนที่ทิ้งเรา

คำถามนี้ถูกตั้งขึ้นในคลิปเช่นกัน ว่าทำไมคนที่ทิ้งเราไปกลับเป็นคนที่เราหวนคิดถึงมากกว่าคนที่เลิกกันด้วยดี

คำตอบหนึ่งที่ถูกพูดถึงคือ เรื่องของความคาใจ วันที่โดนทิ้งแบบไม่ทันตั้งตัว เรามักถามตัวเองว่าฉันทำอะไรผิด เขาถึงทิ้งเราไป

อีกมุมหนึ่งคือการยอมรับไม่ได้ที่เราไม่ใช่คำตอบของเขา และการพยายามไปหาคำตอบให้กับเรื่องนั้น ทั้งที่บางทีมันไม่มีคำตอบที่ชัดเจน

เจ็บแล้วต้องทำยังไง ไม่ให้ตัวเองจมอยู่กับมัน

คำแนะนำในคลิปคือ อย่าห้ามตัวเองเจ็บ เพราะไม่มีใครไม่เจ็บเมื่อถูกทิ้ง และอย่าพยายามไม่เจ็บด้วย การเจ็บเป็นส่วนหนึ่งของความรักที่มีทั้งสมหวังและผิดหวัง

ถ้าเราไม่เคยรู้จักความรักเลย เราก็จะไม่มีภูมิต้านทานกับความผิดหวัง ทางแก้จึงไม่ใช่การทำให้ตัวเองไม่เจ็บ แต่คือการเรียนรู้ที่จะอยู่กับมัน

นักจิตวิทยาในคลิปเล่าว่า เขาไม่เคยทำให้ใครหายจากความเจ็บปวด แต่จะทำให้เขาเข้าใจว่าอะไรที่ทำให้เจ็บ แล้วค่อยๆ เรียนรู้ที่จะอยู่กับมัน

สิ่งที่ปรับได้ไม่ใช่ความคิดหรือทัศนคติทั้งหมด แต่คือการทำให้ชัดเจนว่า อะไรทำให้เราเจ็บ และอะไรที่เยียวยาเราได้ ซึ่งแต่ละคนมีวิธีต่างกัน บางคนเลี้ยงแมว เลี้ยงสุนัข อยู่กับเพื่อน

เราโสดเพื่อที่จะได้รู้จักตัวเองมากขึ้น

ต้องใช้เวลานานแค่ไหนกว่าจะผ่านเรื่องนี้ไปได้

ไม่มีคำตอบตายตัวสำหรับทุกคน เพราะมันคือจังหวะของแต่ละคน สิ่งที่ทำได้คือใช้ชีวิตต่อไปในจังหวะของตัวเอง และชัดเจนว่าเราเจ็บเพราะอะไร

เพื่อนของนักจิตวิทยาใช้คำว่าเราโสดเพื่อที่จะได้รู้จักตัวเองมากขึ้น เพราะวันที่เรามีคู่ เราแชร์ชีวิต แชร์พื้นที่ จนบางครั้งก็หลงลืมตัวเองไป

เมื่อวันหนึ่งเรายอมรับความจริงได้ ชีวิตก็จะเดินผ่านไปได้ โดยที่เรื่องราวนั้นไม่ได้หายไปไหน มันเป็นแค่ประสบการณ์หนึ่งในไทม์ไลน์ชีวิตเรา

อะไรที่ทำให้ความเจ็บจากแฟนเก่ากลับมาอีก

อีกประเด็นที่พูดถึงคือ ความกังวลเรื่องแฟนเก่าของคนใหม่ เช่น ไปกินข้าวด้วยกันทุกวัน ไปเที่ยวด้วยกัน ไปร้านเหล้าด้วยกัน

คำถามที่ควรถามคือ คุณแคร์ใครกันแน่ ระหว่างแคร์ตัวเองที่มีความสัมพันธ์กับคนเก่า หรือแคร์ความรู้สึกของคนที่อยู่ข้างๆ ตอนนี้

ถ้าเห็นว่าสิ่งที่ทำอยู่ทำให้คนใหม่ทุกข์ แต่ยังทำต่อ นั่นคือคำตอบว่าคุณให้ความสำคัญกับอะไร

ความไว้ใจพิสูจน์ได้ด้วยอะไร

ความไว้ใจพูดอย่างเดียวไม่พอ ต่อให้บอกว่าไม่รู้จักเราหรือเปล่า ไม่เชื่อใจเราหรือเปล่า แต่ถ้าไปเที่ยวกับแฟนเก่าทุกคืนก็ไม่มีใครเชื่อได้จริง

สิ่งสำคัญคือการกระทำ อย่างในคลิปมีตัวอย่างว่า ถ้าจำเป็นต้องไปรับแฟนเก่าที่ร้านเหล้าด้วยเหตุฉุกเฉิน อย่างน้อยต้องบอกคู่ของตัวเองก่อน แม้จะเร่งด่วนแค่ไหน

ถ้าคุยกันแล้วอีกฝ่ายไม่เข้าใจ หรือยังไม่พร้อมที่จะแคร์ความรู้สึกของเรา มันก็อาจถึงเวลาที่ต้องถอยออกมา และนั่นก็ไม่ผิด