เพราะอะไรเราถึงชอบเสพข่าวฆาตกรรม

เพราะอะไรเราถึงชอบเสพข่าวฆาตกรรม สงสัยกันไหมว่าเพราะอะไร คนบางคนถึงชอบดูข่าวหนัก ๆ อย่างข่าวดราม่าหรือข่าวฆาตกรรม แล้วเพราะอะไรคนบางคนถึงชอบ

แต่คนบางคนถึงไม่ชอบล่ะ Learn & Share อีพีนี้ขอชวนเพื่อน ๆ มาดูคำอธิบายทางจิตวิทยาต่าง ๆ ที่อาจอธิบายได้ว่าเพราะอะไรเราถึงชอบและไม่ชอบข่าวดราม่า และแบบไหนถึงเรียกว่าเสพมากเกินไป

เพราะอะไรเราถึงชอบเสพข่าวฆาตกรรม หรือ ข่าวดราม่า

1. Survival Instincts & Negativity Bias

1.1   เพราะสัญชาติญาณการเอาตัวรอด การเสพข่าวด้านลบเพื่อการระวังตัวเพื่อเอาตัวรอด 

1.2  สมองมนุษย์เลือกที่จะสนใจข่าวแย่มากกว่าข่าวดีเป็นพื้นฐานอยู่แล้ว

2. Emotional Stimulation

2.1 ข่าวแย่ ๆ กระตุ้นอารมณ์ ได้ดีกว่า ทำให้มีความรู้สึกร่วมกับเรื่องราวนั้น ๆ มากกว่า 

2.2 ตื่นเต้นกว่า ฮอร์โมน  Dopamine หลั่ง เป็นสิ่งที่กระตุ้นให้ระบบประสาทของเราตื่นตัว ใช้ความคิดมากขึ้น

3. Morbid Curiosity “ ความอยากรู้อยากเห็นสิ่งน่ากลัว ”

เราไม่อยากให้เรื่องแย่ ๆ เกิดขึ้น แต่ถ้าเกิดขึ้น เราก็อยากรู้ว่าเกิดยังไง เจ็บแค่ไหน  เราอยากรู้เพราะเราจะได้เข้าใจว่าเหตุการณ์นั้น ๆ จะเป็นอย่างไร 

เช่น รับชมภาพยนตร์เกี่ยวกับจระเข้กัด แล้วเนื้อขาด เพื่อเราจะได่รู้ว่าลักษณะการเนื้อขาดเป็นอย่างไร  เป็นการเก็บข้อมูลเพื่อเอาตัวรอด

4. เพราะอะไรเราถึงชอบเสพข่าวฆาตกรรม เพื่อหนีปัญหาของตัวเอง?

ฟังปัญหาของคนอื่นช่วยให้เราหนีออกจากปัญหาของตัวเองได้  ขณะที่เรากำลังเผชิญปัญหาที่ยังแก้ไม่ได้ของตัวเอง จะดีกว่าไหมถ้าเราพักเรื่องของตัวเอง แล้วไปใส่ใจเรื่องคนอื่นแทน 

5. รู้สึกเหนือกว่าคนอื่น 

ฟังข่าวร้ายๆ ช่วยให้เรารู้สึกว่า “ฉันเป็นคนดี”  “ฉันไม่มีวันทำแบบนี้” เป็นคนที่ได้ตัดสินคนอื่น เพื่อความสบายใจของตัวเอง 

 

ทฤษฎีการเปรียบเทียบทางสังคม (Social Comparison Theory) ของ Leon Festinger บอกไว้ว่า คนเรามักจะประเมินตัวเองจากการเปรียบเทียบกับผู้อื่น

เพื่อประเมินสถานะหรือสถานการณ์ของตนเอง ในกรณีนี้ การติดตามพวกเรื่องดราม่าอาจทำให้เรารู้สึกว่า “เราโชคดีที่ไม่ได้อยู่ในสถานการณ์นั้น” รู้สึกว่าเรามีชีวิตที่ดีกว่าหรือปลอดภัยกว่า

การเสพข่าวฆาตกรรมหรือข่าวดราม่าไม่ได้ผิด เพราะคือตอบสนองต่อความอยากรู้หรือความตื่นเต้นของมนุษย์เรา มันสามารถสะท้อนถึงกลไกทางจิตวิทยา

และพฤติกรรมของมนุษย์ที่มีความซับซ้อนได้ แต่แค่พึงระวังว่าอย่าเกินขอบเขตจนรู้สึกเสียสุขภาพจิตกับตัวเองก็พอ

บทความอื่น ๆ ที่ Alljit Blog