เพื่อนหายไปตามวัย หรือเราแค่เปลี่ยนความสำคัญ

พออายุมากขึ้น หลายคนเริ่มรู้สึกว่าเพื่อนหายไป แต่จริงๆ แล้วเพื่อนอาจจะไม่ได้หายไปไหน เพียงแต่ลำดับความสำคัญในชีวิตของแต่ละคนเปลี่ยนไป

งาน เงิน ครอบครัว และสุขภาพ กลายเป็นสิ่งที่ต้องให้ความสำคัญก่อน การนัดเจอกันจึงลดลง แต่ไม่ได้แปลว่าความสัมพันธ์นั้นสิ้นสุด

ทำไมยิ่งโตเพื่อนยิ่งหาย

สมัยเรียน เพื่อนคือคนที่เราไปไหนไปกันทั้งวัน กินข้าวด้วยกัน เรียนด้วยกัน แทบจะไม่แยกจากกัน

แต่พอเข้าสู่วัยทำงาน การเจอกันตอนเย็นหรือวันหยุดเริ่มน้อยลง เพราะแต่ละคนมีภาระและตารางชีวิตที่ไม่ตรงกัน

พี่เจนเล่าว่าเพื่อนคนหนึ่งบอกว่า "ปีหน้าอาจจะมาเจอไม่ได้นะ" เพราะต้องเก็บเงินทำบ้าน ซึ่งเป็นค่าใช้จ่ายก้อนใหญ่

มึงเดี๋ยวปีหน้าอาจจะมาเจอไม่ได้นะ

นี่ไม่ใช่เพราะไม่อยากเจอ แต่เพราะความรับผิดชอบที่ใหญ่กว่ากำลังรออยู่

priority เปลี่ยนไปแค่ไหนเมื่ออายุมากขึ้น

ในคลิปนี้พูดถึงงานวิจัยที่บอกว่าช่วงอายุ 30 ปีขึ้นไป เรื่องเงิน ฐานะ และการงาน จะกลายเป็น priority แรก

พออายุ 45 ปี สุขภาพจะเริ่มเข้ามาเป็นสิ่งสำคัญที่สุด เพราะร่างกายเริ่มมีข้อจำกัด

พี่เจนและแบมเห็นตรงกันว่าเรื่องนี้ตรงกับประสบการณ์จริง เพื่อนๆ เริ่มห่วงเรื่องงาน เงิน และความอยู่สบายของครอบครัว

เพื่อนยังจำเป็นกับวัยผู้ใหญ่ไหม

จำเป็นมาก เพื่อนคือคนที่เราคุยได้ในเรื่องที่คนอื่นไม่เข้าใจ

แบมเล่าถึงพ่อของพี่มายที่บอกว่าโชคดีมากที่ยังมีเพื่อน เพราะการมีสังคมเพื่อนทำให้คนเราดูมีออร่า อ่อนเยาว์ลง

คุณภาพสำคัญกว่าปริมาณ มีเพื่อนสนิทเพียงไม่กี่คนที่แชร์ทุกเรื่องได้ก็เพียงพอ

ทำไมการหาเพื่อนใหม่ในวัยผู้ใหญ่ถึงยาก

ตอนเด็กๆ เราอยู่ในโรงเรียนที่มีกิจกรรมบังคับให้ต้องเจอคนใหม่ๆ แต่พอโตขึ้น เราไม่มีพื้นที่แบบนั้นแล้ว

คนที่เข้าหาคนอื่นไม่เก่งจะรู้สึกว่ามันยากขึ้น แต่พี่เจนบอกว่าตัวเองเป็นคนเข้าหาคนอื่นได้เสมอตั้งแต่เด็ก

แบมเสริมว่า วัยเด็กเรากังวลเรื่องการยอมรับจากสังคมมาก พอโตขึ้นเราจะคิดว่า "ช่างมันเถอะ ลองคุยดู"

ถ้าไม่มีเพื่อนเลย ความเหงาจะจัดการยังไง

แบมยกงานของ Dr. Dilip Jester อาจารย์ด้านจิตเวชและประสาทวิทยาจาก University of California ที่บอกว่าความเหงาไม่ได้หมายถึงการอยู่คนเดียว

แต่คือความเศร้าที่เกิดจากช่องว่างระหว่างความสัมพันธ์ที่เราอยากมี กับความสัมพันธ์ที่มีจริง

ถ้าเราไม่มีปฏิสัมพันธ์กับใครเลย ความเหงาก็จะเกิดขึ้น แต่ถ้ามีคนให้คุยบ้าง แม้เพียงไม่กี่คน ก็ช่วยได้

ความสัมพันธ์แบบไหนที่ควรรักษาไว้

พี่เจนบอกว่าทุกวันนี้ไม่ได้ติดต่อใครทุกคนในชีวิตแล้ว แต่ยังมีเพื่อนกลุ่มเล็กๆ ที่ยังนัดเจอกันบ้าง

คนที่เรารู้ว่าเป็น quality ของเรา เราก็จะพยายามรักษาไว้ ส่วนคนอื่นก็ปล่อยให้เป็นไปตามธรรมชาติ

การมีเพื่อนน้อยแต่คุณภาพดีก็เพียงพอแล้ว ไม่จำเป็นต้องมีแก๊งใหญ่

สุดท้ายแล้ว การที่เพื่อนหายไปไม่ใช่ความผิดของใคร มันเป็นธรรมชาติของช่วงวัยที่ priority เปลี่ยนไป

ถ้าคุณกำลังรู้สึกเหงา บทความนี้ไม่ใช่การวินิจฉัย หากต้องการความช่วยเหลือ โทรสายด่วนสุขภาพจิต 1323 ฟรี ตลอด 24 ชั่วโมง