รับมือยังไงในวันที่มีแต่ข่าวแย่ๆ เข้ามาในฟีด

ข่าวแย่ๆ ไม่ได้เพิ่งมี แต่วันนี้เรารับรู้มันถี่ขึ้นเพราะทุกจังหวัดมีเรื่องเกิดขึ้นได้ทุกวัน ประเทศเรามี 77 จังหวัด ถ้าแต่ละจังหวัดมีเรื่องแย่ๆ วันละ 1 ครั้ง ก็เท่ากับ 77 ครั้งต่อวัน คูณ 365 วัน

แต่เราไม่มีทางรับรู้ทั้งหมด สื่อเลือกนำเสนอเฉพาะบางเรื่องที่คิดว่าจะแมส จะช็อค ซึ่งล้วนเป็นเรื่องลบ คำถามคือเรากำลังอยู่ในยุคที่เรื่องพวกนี้ถูกนำเสนอมากเกินปกติหรือเปล่า

ข่าวแย่ๆ มีมานานแล้วจริงหรือ

คุณแม็กซ์ยกตัวอย่างเรื่องเพศทางเลือกให้ฟัง เขาบอกว่าเรื่องนี้มีมาตั้งแต่สมัยโรมัน อียิปต์โบราณ แต่การแสดงตัวเพิ่งชัดเจนขึ้นตอนที่สังคมเปิดกว้าง ข่าวแย่ๆ ก็เหมือนกัน มันมีมานานแล้ว แค่การนำเสนอเยอะกว่าในอดีต

ผมว่ามันก็เยอะแบบนี้แหละมาตั้งนานแล้ว แค่ว่าการนำเสนอของมันมันเยอะมากกว่าในอดีตเท่านั้นเอง

ทำไมเราถึงเหมือนชอบเสพดราม่า

คุณเจนเล่าว่าเวลาเจอข่าวหนึ่งเรื่อง เธอจะดูเนื้อหาก่อน ตามด้วยแคปชั่น แล้วค่อยดูคลิป ส่วนคอมเมนต์เป็นอย่างสุดท้าย แต่คุณแม็กซ์กลับกัน เขากดอ่านคอมเมนต์ก่อนเลยเพื่อหาว่าข้อสรุปคืออะไร

ข่าวหนึ่งเรื่องจึงมีหลายมิติ ทั้งสำนักพิมพ์ ช่องที่ตัดคลิป และคนอ่านที่ตีความต่างกันไป เมื่อทำแบบนี้ซ้ำๆ หลายรอบ มันกลายเป็นแพทเทิร์นพฤติกรรม

อัลกอริทึมทำให้เราติดดูข่าวแย่ๆ ได้ยังไง

คุณแม็กซ์เล่าว่า IG เหมือนจำตัวแรกที่เราเข้าไปดู แล้วยิงมาให้เรื่อยๆ เขาพยายามกดเปลี่ยนไปดูอย่างอื่น แต่ก็ยังเจอแต่เรื่องเดิมวนอยู่

คุณเจนเสริมว่าเรากดดราม่าแค่เรื่องเดียว ฟีดก็จะเต็มไปด้วยดราม่า แต่ถ้าเปลี่ยนไปกดเรื่องบวกๆ เรื่องเหล่านั้นก็จะเข้ามาแทน

แค่เสพด้วยความเคยชินหรือเปล่า

คุณแม็กซ์บอกว่าเวลาหยิบมือถือมาเล่น Facebook เขาจะถามตัวเองก่อนว่านี่หยิบมาทำอะไร ถ้าอยากคลายเครียดจะไม่เข้า Facebook แต่จะเข้า YouTube ดูช่องที่ติดตามไว้

ถ้าอยากรู้ข่าวสาร เขาจะข้ามโพสต์ที่มีคำว่าได้รับการสนับสนุน และข้ามข่าวดราม่าทั้งหมด จุดสำคัญคือต้องแยกว่ากำลังเลือกเสพจริงๆ หรือเสพเพราะความเคยชิน

จุดสำคัญมันคือตั้งคำถามกับตัวเองว่าจริง ๆ แล้วคุณเลือกที่จะเสพจริง ๆ ไหมหรือคุณเสพด้วยความเคยชิน

ถ้าคุมตัวเองไม่ได้ควรทำยังไง

คุณแม็กซ์บอกว่าถ้ายังคุมได้ว่าดูอะไรไม่ดูอะไร ถือว่าโอเค แต่ถ้าเริ่มรู้สึกว่าคุมไม่ได้ ควรปิดตัวเองก่อน เพราะระหว่างนั้นมีแต่ตัวกระตุ้นและการตอบสนอง

เทคนิคที่เขาใช้คือดูสัก 30 นาที แล้วพัก 1 ชั่วโมง ภาพรวมคือ 90 นาที แต่ให้เวลาพักมากกว่า บางคนกลัวว่าเลิกเล่นแล้วจะไม่มีอะไรทำ

เขาบอกว่านั่นคือสัญญาณว่าเรากำลังใช้โซเชียลกลบความเหงา ความเบื่อ หรือความว่างในชีวิตจริง ซึ่งไม่ควรเอาฝาท่อที่ปิดเบี้ยวมาปิดหลุมนั้น

ยังดูข่าวได้ไหมถ้าไม่อยากตัดขาด

คุณเจนทิ้งท้ายว่าเราเลือกเสพในสิ่งที่อยากเสพได้ และถ้าบางครั้งยังเสพดราม่า ก็ขอให้รู้เท่าทันความรู้สึกตัวเองและมีลิมิตให้ตัวเอง

คุณแม็กซ์ยอมรับว่าเขาก็เสพดราม่าเป็น แต่เป็นดราม่าวงการเกมหรือมวยที่เขาชอบ ไม่ใช่ทุกแนว เพราะเขารู้ว่าลิมิตของตัวเองอยู่ตรงไหน

บทความนี้เรียบเรียงจากประสบการณ์ในรายการ ไม่ใช่การวินิจฉัยหรือคำแนะนำทางการแพทย์