สิ่งเล็กๆที่ช่วยให้เรายังไม่พัง ปีนี้มีอะไรบ้าง
ชวนคุยเรื่องสิ่งเล็กๆที่ทำให้เราผ่านปีนี้มาได้ ตั้งแต่ถุงมือกันหนาว ยาดม ไปจนถึงวิธีรับมือกับคนที่ล้อว่าเราเป็นบ้า

ปีนี้มีอะไรเล็กๆที่ช่วยให้เรายังไม่พังบ้าง บางอย่างเป็นของใกล้ตัวมากจนไม่คิดว่าใช่ แต่พอถูกถามกลับนึกออกทันที อย่างถุงมือที่ใส่ตอนอากาศหนาว หรือยาดมที่พกติดตัวตลอด
ในรายการนี้ พี่เจน แบม และพี่เป้า ชวนกันไล่ดูสิ่งเล็กๆที่แต่ละคนเจอมาในปีนี้ ทั้งของที่ใช้จริงและวิธีคิดที่ทำให้ผ่านวันแย่ๆ ไปได้
ยาดมกับถุงมือช่วยให้ไม่พังได้จริงหรือ
มีช่วงหนึ่งที่พิธีกรถามกันตรงๆ ว่ายาดมคือสิ่งที่ทำให้เราไม่พังหรือเปล่า แล้วก็มีคนตอบรับทันทีว่าใช่ อีกคนเสริมว่าถุงมือก็เหมือนกัน มือจะแข็งตอนอากาศหนาว
เรื่องนี้ดูตลก แต่จุดที่กำลังสื่อคือของเล็กๆ ที่เราหยิบใช้ทุกวันโดยไม่เคยนับว่ามันมีความหมาย พอตั้งคำถามว่าอะไรพยุงเราไว้ คำตอบแรกๆ จึงมักเป็นของธรรมดาแบบนี้
ยาดม อ๋อ ที่ทำให้เราไม่พังหรือเปล่า
ทำไมแชร์เพลงใส่วอลล์ถึงเป็นเรื่องใหญ่
พิธีกรย้อนไปถึงสมัยที่เพิ่งมี Facebook ใหม่ๆ แล้วเล่าว่าการแชร์เพลงของตัวเองไปโพสต์ในวอลล์คนอื่นเป็นวิธีบอกอะไรบางอย่างกับคนคนนั้น
ถ้าอยากให้ใครฟังเพลงอะไร ก็เอาไปแปะไว้ที่หน้าวอลล์เขาเลย ตอนนั้นทุกคนไม่ได้มองว่าเป็นการจีบ มันเหมือนเพื่อนเล่นกัน แต่ก็มีบางกรณีที่พิเศษกว่าคนอื่น
มีคำที่พิธีกรยกขึ้นมาคือ ขอบคุณที่รับแอร์ ซึ่งเป็นประโยคที่คนยุคนั้นใช้กันจริงๆ เวลามีคนแอดมา แล้วก็มีคำว่าไลค์ทัก ออนทัก ที่พูดกันในกลุ่ม
โดนเพื่อนล้อว่าเป็นบ้า ควรทำยังไง
มีคนฟังส่งข้อความเข้ามาว่ารู้สึกท้อมาก โดนเพื่อนล้อว่าเป็นบ้าทุกวัน เหนื่อยและอยากหนีไปไกลๆ พิธีกรอ่านแล้วตั้งข้อสังเกตว่าคำว่าล้อในที่นี้ แปลว่าคนพูดน่าจะเป็นสายบูลลี่
คำแนะนำในรายการคือ ถ้ามีช่องทางและเงื่อนไขพอทำได้ ลองส่งสัญญาณให้เขารู้ว่าเราไม่โอเคแล้ว แต่ถ้าสุดท้ายทำไม่ได้จริงๆ ก็ต้องยอมรับว่ามันเป็นเรื่องของคนพูด ไม่ใช่เรื่องของเรา
มันคือเขาที่เป็นคนพูดแบบนั้น ไม่ใช่เราที่เป็นแบบนั้น
อีกประเด็นที่พูดถึงคือกรณีที่คนถูกว่าเป็นโรคซึมเศร้าหรือไบโพลาร์ แล้วโดนล้อเรื่องนั้น พิธีกรบอกว่าคนพูดอาจไม่เคยถูกสอนให้เข้าใจว่าตัวโรคคืออะไร ถ้าวางได้ก็วาง
เพื่อนเมินตอนเราพูด แปลว่าเขาไม่แคร์ไหม
พิธีกรเล่าสดๆ ระหว่างรายการว่าตอนที่แบมกำลังพูดอยู่ พี่เจนไม่ได้ตั้งใจฟังเพราะกำลังคุยโทรศัพท์กับแม่อยู่ จึงยกเป็นตัวอย่างว่าการเมินบางครั้งเกิดจากสติไม่อยู่กับตัว ไม่ได้มาจากการไม่แคร์
ถ้าเกิดไม่บ่อย ลองถามตรงๆ ว่าเมื่อกี้พูดแล้วไม่ฟังเลย เป็นอะไรหรือเปล่า แต่ถ้าเมินทุกรอบที่พูด อันนั้นคนละกรณี
คนอายุ 28 ดูอนิเมะแปลกไหม
มีคำถามเข้ามาว่าคิดยังไงกับคนอายุ 28 ที่ชอบดูอนิเมะ คำตอบคือไม่แปลกเลย พิธีกรเสริมว่าคนอายุ 50 ที่ดูก็ยังน่ารักอยู่เลย
เหตุผลที่ให้ไว้คืออนิเมะอาจเป็นอะไรที่ทำให้หัวใจเรามีความสุข อย่างน้อยมันก็มีอะไรสักอย่างที่ทำให้เรารู้สึกดี
ทำไมคนดูชอบรายการที่ไม่มีสคริปต์
ช่วงท้ายมีคนชมว่าการที่รายการพูดไปเรื่อยๆ แบบไม่ต้องมีสคริปต์ทำให้ฟังสบาย พิธีกรตอบกลับว่าแบบนั้นทำให้ทำงานง่ายขึ้นมาก ไม่ต้องนั่งดูสคริปต์หรือเตรียมเป็นข้อๆ
วันนั้นมีคนดูไลฟ์ประมาณหนึ่งหมื่นแปดพันคน และมีคอมเมนต์เล่นๆ ว่าพวกหลอกรวงเผาพันธุ์ ซึ่งพิธีกรหัวเราะแล้วรับมุกไปด้วย
บทความนี้ไม่ใช่การวินิจฉัย หากรู้สึกหนักใจจนรับไม่ไหว โทรสายด่วนสุขภาพจิต 1323 ฟรี ตลอด 24 ชั่วโมง
ทีม Alljit
บทความนี้เรียบเรียงจากรายการของ Alljit ที่พูดคุยกับนักจิตวิทยา จิตแพทย์ และคนที่เคยผ่านเรื่องนั้นมาก่อน เป็นข้อมูลทั่วไปเพื่อการดูแลใจ ไม่ใช่การวินิจฉัยหรือการรักษาเฉพาะราย