หนังสือสำหรับคนคิดมาก ขี้กังวล: 3 บทที่ช่วยให้เข้าใจตัวเอง

ถ้าคุณเป็นคนคิดมากจนนอนไม่หลับ หรือกังวลกับเรื่องเล็กๆ อยู่เสมอ หนังสือ ทำไมถึงคิดมากอย่างนี้ ทั้งที่ยังไม่โผล่มา เขียนโดยจิตแพทย์ยูยองซอร์ เล่มนี้อาจเป็นเพื่อนที่เข้าใจคุณ

มาย พิธีกรจากรายการ A Chapter หยิบ 3 บทที่她觉得น่าสนใจมาเล่าให้ฟัง แต่ละบทมีเคสคนไข้จริงและวิธีคิดที่นำไปปรับใช้ได้

บทแรกพูดถึงความเสียใจที่คิดว่าจะอยู่ไปตลอด คุณหมอเล่าว่ามีคนไข้บอกว่าชีวิตนี้คงไม่มีความสุขอีกแล้ว แต่คุณหมอสอนว่าเราเป็นเจ้าของอารมณ์ ไม่ใช่อารมณ์เป็นเจ้าของเรา ทุกอารมณ์มีจุดสิ้นสุด

วิธีฝึกคือตั้งชื่ออารมณ์และวัดระดับความรุนแรง เช่น ถ้าโกรธจนทำร้ายคนอื่น แสดงว่าระดับอารมณ์สูงเกินไป

เราต้องจำไว้เสมอว่าเจ้าของอารมณ์ก็คือตัวของเรา

ทำไมเราถึงติดอยู่กับความเศร้าและความเสียใจ

หลายคนบอกให้ปล่อยความเศร้าไปให้สุด แต่มายตั้งข้อสังเกตว่าถ้าปล่อยไปเรื่อยๆ โดยไม่มีจุดหยุด อาจทำให้เราจมอยู่กับมันนานเกินไป

การรู้ทันอารมณ์ด้วยการตั้งชื่อและประเมินระดับจะช่วยให้เราหยุดได้ทันเวลา และหากทำเองไม่ไหว การพบจิตแพทย์ก็เป็นทางเลือกที่ช่วยได้

ทำไมสมองของเราถึงชินกับเรื่องร้ายๆ

บทที่ 2 คุณหมอยกตัวอย่างว่าสมองมีแผนที่เส้นทางประจำเหมือนการเดินทาง ถ้าเส้นทางใดเคยปลอดภัย เราก็จะเลือกเส้นทางนั้น

แต่ถ้าเคยเจอเรื่องร้าย สมองก็จะจำว่าสิ่งนั้น คนนั้น หรือสถานการณ์นั้นไม่ดี แม้ปัจจุบันจะดีแค่ไหน เราก็ยังกังวลว่าต้องมีเรื่องร้ายเกิดขึ้นแน่ๆ

การยอมให้ความคิดลบเกาะติดทำให้เรามองไม่เห็นความจริงตรงหน้า มายเสริมว่าการฝึกไม่ให้ประสบการณ์เก่ามาตัดสินปัจจุบันเป็นเรื่องยาก แต่ฝึกได้

ทำไมเรานึกถึงเรื่องที่มีความสุขไม่ออก

บทที่ 3 คุณหมอยกตัวอย่างการ์ตูนเรื่อง Soul ตัวละครโจและดวงวิญญาณ 22 ที่ไม่เคยรู้สึกว่าชีวิตมีค่า

แต่เมื่อได้ลองใช้ชีวิตประจำวัน กลับพบว่าการกินพิซซ่าอร่อยๆ หรือเดินผ่านร้านประจำคือความสุขง่ายๆ ที่มองข้ามไป

มายเล่าว่าตอนแรกเธอก็คิดไม่ออกว่าอะไรคือความสุขของตัวเอง จนได้ไปดูหนัง F1 แล้วเกิดสนใจขึ้นมา จากแค่รู้จักนักแข่ง กลายเป็นตามข่าว

ดูถ่ายทอดสดทุกต้นเดือนและปลายเดือน ศึกษาข้อมูลเครื่องยนต์ กลายเป็นงานอดิเรกที่ทำให้ทุกวันมีชีวิตชีวา

มันอาจจะไม่จำเป็นที่จะต้องเป็นอะไรที่ยิ่งใหญ่มาก

คนคิดมากขี้กังวลเหมาะกับหนังสือเล่มนี้จริงหรือ

คุณหมอบอกว่าการคิดมากและขี้กังวลเป็นเกราะป้องกันตัวได้เหมือนกัน แต่ต้องรู้จักใช้ให้พอดี ถ้าใช้ตลอดเวลาจะกลายเป็นความทุกข์

มายจึงฝากข้อคิดว่าอยากให้ทุกคนปฏิบัติกับตัวเองเหมือนเป็นเพื่อนสนิท เพราะเราไม่มีทางทำให้เพื่อนต้องกังวลหรือเศร้าตลอดเวลา

เริ่มต้นดูแลตัวเองจากจุดเล็กๆ ได้อย่างไร

ลองตั้งชื่ออารมณ์ที่เกิดขึ้น วัดระดับความรุนแรง แล้วหาเรื่องเล็กๆ ที่ทำให้มีความสุขในแต่ละวัน อาจเป็นอาหารจานโปรดหรือการได้คุยกับใครสักคน

สิ่งเหล่านี้จะช่วยให้เราอยู่กับปัจจุบันมากขึ้น และไม่ปล่อยให้ความคิดพาไปไกลจนเกินไป

บทความนี้ไม่ใช่การวินิจฉัยหรือรักษา หากคุณรู้สึกทุกข์ใจต่อเนื่องจนกระทบชีวิตประจำวัน ควรปรึกษาผู้เชี่ยวชาญ หรือโทรสายด่วนสุขภาพจิต 1323 ฟรี ตลอด 24 ชั่วโมง