คิดมากจนนอนไม่หลับ ทำยังไงให้วางลงได้ก่อนนอน

คืนนี้ถ้ายังคิดอยู่ ยังวนอยู่กับเรื่องเดิมๆ อยากชวนให้อยู่ตรงนี้ด้วยกันสักพัก ระหว่างทางถ้ารู้สึกอึดอัด ลืมตาแล้วปิดได้เสมอ ฟังแค่ไหนก็พอแค่นั้น

เริ่มจากตรงนี้ก่อน ตอนนี้ตัวเราอยู่ในท่าไหน หลังแตะอะไรอยู่ มือวางตรงไหน ปล่อยให้มันอยู่อย่างนั้น แค่รู้ว่าตอนนี้ตัวเราอยู่ตรงไหน แล้วลองสังเกตดูว่าในหัวเรามีอะไรอยู่บ้าง

อาจเป็นเรื่องเดียวที่วนมาทั้งวัน หรือหลายเรื่องพร้อมกันจนแยกไม่ออก อะไรที่อยู่ตรงนั้นก็ให้มันอยู่ตรงนั้นไปก่อน

ทำไมคิดมากตอนกลางคืนถึงหยุดไม่ได้

ที่มันหนักอาจไม่ใช่เพราะตัวเรื่องที่เราคิด แต่อย่างอื่นด้วย ในตัวเรามีคนคนหนึ่งที่ยืนเฝ้าเวรอยู่ เขาเฝ้าเพราะกลัวว่าเราจะพลาดอะไรไป เขาทำหน้าที่ของเขาดีมากเลย คอยระวังให้เรามาตลอด

คืนนี้เงียบมาก ไม่มีใครเห็น พรุ่งนี้ก็ไม่มีใครรู้ว่าคืนนี้มีคนเฝ้าอยู่ เขายืนอยู่ตรงนั้นคนเดียวมาตั้งแต่หัวค่ำ

ลองทำ 10 วินาที เพื่อดูว่าความคิดทำงานยังไง

ต่อจากนี้ประมาณ 10 วินาที ลองคิดเรื่องนั้นต่อไปเหมือนที่เราทำอยู่ แต่คราวนี้ตั้งใจดูให้ดีว่าเกิดอะไรขึ้นข้างใน ถ้ารู้สึกว่าเริ่มหนักขึ้น หยุดแล้วกลับมาที่ลมหายใจได้เลย

พอแค่นี้ก่อนนะ เดี๋ยวเรามาดูกันว่าเกิดอะไรขึ้น เมื่อกี้เป็นยังไงบ้าง มันจบไหม บางคนคิดวนกลับมาที่เดิม บางคนย้ายไปเรื่องใหม่ บางคนได้ข้อสรุปแล้วก็สงสัยมันต่ออีก บางคนก็เงียบไปเฉยๆ ซึ่งก็ปกติมาก

อะไรก็ตามที่เกิดขึ้นกับเรา อันนั้นแหละคือคำตอบของเรา

ทำไมความคิดถึงวนซ้ำไม่จบสักที

10 วินาทีเมื่อกี้อาจบอกอะไรเราได้อย่างหนึ่ง ที่มันจบยากเป็นเพราะธรรมชาติของวงที่หมุนอยู่ ทุกคนที่คิดก็เจอเหมือนกันหมด

เรื่องที่วนอยู่ในหัวตอนตีสอง มันเป็นวงที่ยังหมุนอยู่ มากกว่าจะเป็นคำถามที่รอคำตอบ วิธีที่เราใช้มาทั้งคืนคือพยายามคิดให้จบ ซึ่งเป็นแรงที่ทำให้วงนั้นหมุนต่อ

เรื่องที่วนอยู่ในหัวตอนตี 2 มันเป็นวงที่ยังหมุนอยู่มากกว่าจะเป็นคำถามที่รอคำ

แค่เปลี่ยนคำพูดในหัว ช่วยได้จริงไหม

ลองอีกอย่างนะ อันนี้ง่ายกว่าเมื่อกี้เยอะ ในหัวเรามักมีประโยคหนึ่งที่วนบ่อยที่สุด ลองพูดในใจตามนี้ แล้วถ้าฉันคิดผิดล่ะ

ทีนี้ลองเปลี่ยนนิดเดียว ฉันสังเกตเห็นความคิดว่า แล้วถ้าฉันคิดผิดล่ะ เป็นยังไงบ้าง ลองสังเกตดูสักครู่ ว่าประโยคนั้นตอนนี้ยังหนักเท่าเดิมไหม หรือขยับออกไปจากเรานิดหนึ่ง

บางคนจะรู้สึกว่ามีระยะห่างขึ้นมานิดหนึ่ง บางคนยังรู้สึกเท่าเดิม ซึ่งก็ปกติมาก คำว่าฉันสังเกตเห็นมันปล่อยให้ความคิดอยู่ตรงนั้นเหมือนเดิม ความคิดยังอยู่ครบ

สิ่งที่ขยับคือที่ยืนของเรา จากคนที่อยู่ในความคิด มาเป็นคนที่มองมันอยู่

คืนนี้ถ้าประโยคนั้นกลับมาอีก ลองทักมันเบาๆ ดูก็ได้ ว่า อ้อ เรื่องนี้แวะมาอีกแล้ว การทักแบบนี้เป็นการรู้ว่ามันมาแล้ว ปล่อยให้มันอยู่ตรงนั้นต่อได้เลย การรู้ว่าเป็นแขกคนเดิมที่แวะมาซ้ำ ทำให้เราฟังมันด้วยหูอีกแบบ

วิธีผ่อนร่างกายก่อนนอน ทำยังไง

ลงมาที่ตัวกันบ้าง เริ่มจากลมหายใจ ปล่อยให้มันเป็นจังหวะของมันเอง แค่ดูว่าตอนนี้มันเข้าออกยังไง ถ้าดูลมหายใจแล้วรู้สึกอึดอัด ย้ายไปดูฝ่ามือที่แตะผ้าห่มอยู่แทนก็ได้ ตรงไหนก็ได้ที่รู้สึกสบายกว่า

ทีนี้ลองหายใจเข้ายาวขึ้นนิด แล้วปล่อยออกยาวกว่าตอนเข้า แล้วก็ออกยาวๆ

ค่อยๆ ไล่ลงไปทั้งตัว หน้าผากปล่อยให้เรียบลง ระหว่างคิ้วคลายออก เปลือกตาหนักลง กรามปล่อยให้ฟันบนกับฟันล่างห่างกันนิดหนึ่ง ไหล่วางลงให้ห่างจากหู

แขนสองข้างปล่อยหนักลงไปจากที่นอน มือคลายออก หน้าอกปล่อยให้ยุบลงตามลมที่ออก ท้องนุ่มลง หลังปล่อยให้ที่นอนรับไว้ทั้งหมด สะโพก ขา หัวเข่า น่อง แล้วก็เท้าทั้งสองข้าง ปล่อยให้มันหนักลงไป

คนที่คอยเฝ้าเวรอยู่ในหัวเรา พักได้ไหม

กลับมาที่คนที่ยืนเฝ้าเวรอยู่ตอนต้น เขามีทางเลือกหนึ่งที่ไม่ค่อยมีใครบอก คือเขาลงจากเวรได้แล้ว

การลงจากเวรเป็นคนละเรื่องกับการทิ้งหน้าที่ เรื่องที่เขาเฝ้าอยู่ยังอยู่ตรงนั้นครบทุกเรื่อง มันแค่แปลว่าคืนนี้เขาพักก่อน แล้วพรุ่งนี้ตอนที่เรามีแรงค่อยมารับช่วงต่อ

คืนนี้เราหยุดเฝ้าก่อนก็ได้ ถ้ามันยังคิดต่อก็ปล่อยให้มันคิดไป ถ้ามันเงียบลงก็ดี ส่วนเรื่องที่ต้องตัดสินใจ ยกไปไว้ตอนกลางวันที่หัวเราสว่างกว่านี้

ลองพูดในใจดู ช้าๆ ก็ได้ คืนนี้ฉันพักก่อนก็ได้ แล้วลองสังเกตว่ามีอะไรในตัวเราขยับไปบ้าง

แปลกดีนะที่มันเป็นแบบนั้น พอเราเลิกบังคับให้มันจบ บางทีมันถึงค่อยๆ เงียบลงเอง

คิดมากแบบไหนที่ควรไปปรึกษาผู้เชี่ยวชาญ

มีเรื่องเดียวที่อยากให้รู้ไว้ เผื่อพรุ่งนี้นึกถึง คิดมากแบบที่กังวลแล้วก็จบไปได้ เกิดขึ้นกับทุกคน

แต่ถ้ามันคุมยากขึ้นเรื่อยๆ ย้ายเรื่องไปเรื่อยๆ มาหลายเดือน จนกลางวันเริ่มแย่ลง อันนั้นก็เป็นเหตุผลที่พอแล้วที่จะไปคุยกับผู้เชี่ยวชาญ

และถ้าคืนไหนอยากมีคนคุยด้วยจริงๆ สายด่วนสุขภาพจิต 1323 เปิดตลอดคืน โทรฟรี และจะบอกชื่อหรือเก็บไว้ก็ได้

เรื่องที่เราจะคิดกันคืนนี้หมดแล้ว ที่เหลือของคืนนี้เป็นเวลาของเราอย่างเดียว ถ้าความคิดจะแวะกลับมาก็ปล่อยให้มันแวะ เราแค่มองมันผ่านไป แล้วกลับมาที่ลมหายใจ

ปล่อยให้ทั้งตัวหนักนุ่ม ที่นอนรับไว้หมด คืนนี้แค่ได้พักอยู่ตรงนี้ก็พอแล้ว

บทความนี้ไม่ใช่การวินิจฉัยทางการแพทย์ หากรู้สึกว่าตัวเองต้องการความช่วยเหลือเร่งด่วน สามารถโทรสายด่วนสุขภาพจิต 1323 ฟรี ตลอด 24 ชั่วโมง